ارزیابی تاثیر اقلیمی محیط بر آسایش گردشگری با استفاده از نمایه‌های TCI و THI نمونه موردی استان یزد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی (کاربردی)

نویسندگان

1 استادیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران

2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

چکیده

گردشگری با توجه به اهمیت آن از طیف گسترده­ای از گزینه­ها تشکیل شده است؛ این پدیدهتنهابخشیازکل صنعت یک کشورراتشکیل می­دهدوبسیاریازکشورهایجهانرابرآنداشتهاستسرمایه­گذاری­های عمده­ایرابهاین بخش،اختصاصدهند. در نتیجهآنچهدر اینصنعتاهمیت فراوانداردموضوعپایداریاست،زیراصنعتگردشگریبدونبرنامه­ریزی دقیقوتوجهبهقابلیت­هایبوم شناختی،اقلیمی و محیطیمشکلاتیرابرایهرمنطقهو گردشگر درپی خواهدداشت. پژوهش حاضر با رویکرد توسعه­ای-کاربردی و روش تحقیق ترکیبی(میدانی، کتابخانه­ای، توصیفی و تحلیلی) با هدف تعیین آسایش گردشگری با توجه به پتانسیل­های اقلیمی استان یزد به بررسی موضوع پرداخته است. همچنین با مراجعه به سازمان هواشناسی اطلاعات آماری مورد نیاز طی سال­های 1360 - 1390 شامل عناصر دما، بارش، ساعات آفتابی، رطوبت و سرعت باد می­باشد، تهیه گردیده است. جهت تجزیه و تحلیل یافته­ها از نرم­افزارهای مورد نیاز از جمله ArcGIS، SPSS، EXCEL، Convert و Grapher استفاده گردیده است؛ نتایج نشان داده است علاوه بر دست­یابی به اهداف پژوهش، در کل استان یزد شرایط اقلیمی از تنوع زیادی برخوردار بوده و به تناسب عملکرد و تاثیر گوناگونی بر آسایش گردشگری دارد. به طوری که در طول سال تنها دو ماه بهترین آسایش را دارا بوده و بین 10 شهرستان استان تنها سه شهرستان ابرکوه، خاتم و تفت نسبت به دیگر شهرستان­ها در تمام سال شرایط مناسب­تری را جهت پذیرش گردشگری دارا می­باشند.

کلیدواژه‌ها